Peter Breedveld Eric van der Burg is een hardvochtige, sadistische klootzak, maar toch houdt iedereen van hem. Waarom? Omdat hij overal een vette Amsterdamse sentimentele smartlap van maakt. Peter Breedveld Scène uit Hamidashi Sukuru Mizugi (Yojiro Takita, 1986) VVD’er Eric van der Burg wordt door veel mensen als een goede VVD’er gezien, een man met oog voor de menselijke maat, iemand met een sociaal hart. In het programma Zomergasten zei hij vorig jaar dat hij zich inzet voor mensen die niet voor zichzelf op kunnen komen. Hij moest huilen om het regeerakkoord, dat voorzag in het intrekken van zijn hard bevochten spreidingswet.’Een warmbloedige humanist’, volgens Hassan Bahara. Ik werd me voor het eerst bewust van zijn bestaan toen ik hem, als fractievoorzitter van de Amsterdamse VVD, Sylvana Simons zag afblaffen tijdens een gemeenteraadsdebat over racistische geweld door de politie. Simons moest haar plaats kennen en dankbaar zijn. Ze moest zich “kapot schamen”, schreeuwde Van der Burg. Ik heb dat debat toen verbijsterd via de streamer gevolgd. Racistische politie Dat een VVD’er van geen kritiek op de politie wil horen is op zich geen verrassing. Je kunt duizend rapporten en wetenschappelijke onderzoeken inbrengen waarin keihard wordt aangetoond dat de politie niet […]