De cartoon toont een winterse scène met vallende sneeuw. Links loopt een vrolijke vader enthousiast vooruit. Hij draagt winterkleding en roept: “Kom! We gaan een sneeuwpop maken!!” Bovenaan staat de titel: “Jeugd steeds onbekender met het fenomeen sneeuw…” Rechts loopt zijn zoon wat achter, gebogen over een smartphone. Hij antwoordt droog: “Oké pap. Welke app moet ik dan downloaden…?”
Het beeld contrasteert sterk twee generaties. De vader staat voor een analoge, fysieke jeugd: buitenspelen, sneeuw beleven en creatief bezig zijn. Zijn lichaamshouding is dynamisch en open. De zoon daarentegen is passief, naar binnen gekeerd en volledig gefocust op technologie.
De cartoon bekritiseert op humoristische wijze de toenemende afhankelijkheid van technologie bij jongeren en suggereert dat directe natuurervaringen verloren gaan. Tegelijk speelt de titel ironisch met klimaatverandering én digitalisering: sneeuw wordt zeldzamer, maar ook de kennis ervan verdwijnt cultureel.