De cartoon toont een vader en dochter die zwetend door een dor, heet landschap lopen. Bovenaan staat de titel “Winter spelen…”. Het meisje vraagt: “Papa, wanneer gaan we weer eens een keer wintertje spelen?” De vader antwoordt: “Ach lieverd, dat spel is al jaren geleden uit de handel genomen…”.
De tekening contrasteert de verwachting van winter met een extreme zomerse omgeving. Dat versterkt de ironie en humor: “wintertje spelen” klinkt als een kinderspel, maar is hier een metafoor voor echte winters met kou en sneeuw. De uitspraak van de vader suggereert dat winters door klimaatverandering niet meer bestaan, alsof ze een uitgestorven product zijn.
De cartoon levert kritiek op klimaatverandering en menselijke nalatigheid. Door het perspectief van een kind te gebruiken, wordt de boodschap emotioneel sterker: toekomstige generaties missen iets fundamenteels. De simpele, humoristische stijl maakt een ernstige boodschap toegankelijk en confronterend.