Ik weet het nog goed. We zaten midden in de coronapandemie en ineens was er die sneeuw. Van 7 tot en met 14 februari was het winters met de eerste dagen veel sneeuw, in het oosten lag 15-20 cm. Heel even waren we weer kind. Heel even waren we alle zorgen vergeten. Dat doet sneeuw met je. In het NRC van gisteren een heerlijke overpeinzing van Arjen van Veelen (): "Ik wil de sneeuw van 2026 in een glazen bolletje doen om later nog eens op te schudden. (...) Sneeuwkristallen dempen geluid, verdubbelen licht, vertragen de machine. Sneeuwvlokken vallen gemiddeld met voetgangerssnelheid. Ja: dwarrelen is verwant aan wandelen, sneeuw sléntert uit de hemel naar beneden. (...) Op het nieuws zei men dat het leven ‘tot stilstand’ was gekomen – ‘sneeuw zorgt opnieuw voor problemen’, ‘grote kans op overlast’ – maar wat tot stilstand was gekomen was de hypernerveuze machine. Stil was de machine die er voor gezorgd had dat sneeuw nu juist zo zeldzaam geworden was. (...) De pret zat niet enkel in de sneeuw zelf maar in het festival der afgelasting, de pandemie zonder zieken. Het grote cadeau genaamd ‘overmacht’ was over onze Google Calendars neergedwarreld. Een collectief tussenuur. Pas dan bemerk je de herrie en hectiek die we onszelf normaliter aandoen. Hoeveel léven er staat te popelen. Want waar de machine stilstond, bloeide het leven op. Wangen gloeiden. We hoefden de kinderen niet eens los te bikken van hun schermpjes, ze wilden zelf naar buiten. Alles tintelde. We hadden niets nodig, iedereen deelde dingen. (...) Zelfs de stenen kwamen tot leven. Straten werden speelpleinen. Zeedijken werden snowboardpistes. Overal verscheen kunst: de verdwijnkunst van sneeuwpop of iglo, onze wintermandala’s. (...) Er is een tv-reclame van Amazon. Drie vrouwen met grijs haar zitten op een bankje in het park en kijken naar sleeënde kinderen. Eentje pakt de telefoon, bestelt kussentjes en sleetjes. Daarna gaan ze zelf de helling af. Weer jong. De commercial is prachtig en giftig tegelijk. Juist de boodschap dat je alle spullen van de wereld per onmiddellijk moet kunnen bezitten – die mentaliteit van hebben, graaien, plunderen; van oorlog om olie te pompen – precies dat hebberige denken heeft geleid tot een generatie kinderen die sleetje rijden tot voor kort alleen nog kende van tv-commericals. We kregen even een landschap terug waaruit we onszelf hadden verbannen. (...) Sneeuw vertelt dat de wereld anders kan zijn. We can change. Misschien was ik daarom zo belachelijk blij deze week. Sneeuwbolletjes werken alleen als je ze een keer in het origineel hebt gezien, een hele generatie weet weer wat het is, wat er op spel staat. Blijf die gedachte opschudden: dat je wakker kunt worden in een geheel nieuwe wereld." #sneeuw #commercie #hectiek #afgelasting #opschudden #pandemie #corona #vogelgriep

Ik weet het nog goed. We zaten midden in de coronapandemie en ineens was er die sneeuw. Van 7 tot en met 14 februari was het winters met de eerste dagen veel sneeuw, in het oosten lag 15-20 cm. Heel even waren we weer kind. Heel even waren we alle zorgen vergeten. Dat doet sneeuw met je. In het NRC van gisteren een heerlijke overpeinzing van Arjen van Veelen (): "Ik wil de sneeuw van 2026 in een glazen bolletje doen om later nog eens op te schudden. (...) Sneeuwkristallen dempen geluid, verdubbelen licht, vertragen de machine. Sneeuwvlokken vallen gemiddeld met voetgangerssnelheid. Ja: dwarrelen is verwant aan wandelen, sneeuw sléntert uit de hemel naar beneden. (...) Op het nieuws zei men dat het leven ‘tot stilstand’ was gekomen – ‘sneeuw zorgt opnieuw voor problemen’, ‘grote kans op overlast’ – maar wat tot stilstand was gekomen was de hypernerveuze machine. Stil was de machine die er voor gezorgd had dat sneeuw nu juist zo zeldzaam geworden was. (...) De pret zat niet enkel in de sneeuw zelf maar in het festival der afgelasting, de pandemie zonder zieken. Het grote cadeau genaamd ‘overmacht’ was over onze Google Calendars neergedwarreld. Een collectief tussenuur. Pas dan bemerk je de herrie en hectiek die we onszelf normaliter aandoen. Hoeveel léven er staat te popelen. Want waar de machine stilstond, bloeide het leven op. Wangen gloeiden. We hoefden de kinderen niet eens los te bikken van hun schermpjes, ze wilden zelf naar buiten. Alles tintelde. We hadden niets nodig, iedereen deelde dingen. (...) Zelfs de stenen kwamen tot leven. Straten werden speelpleinen. Zeedijken werden snowboardpistes. Overal verscheen kunst: de verdwijnkunst van sneeuwpop of iglo, onze wintermandala’s. (...) Er is een tv-reclame van Amazon. Drie vrouwen met grijs haar zitten op een bankje in het park en kijken naar sleeënde kinderen. Eentje pakt de telefoon, bestelt kussentjes en sleetjes. Daarna gaan ze zelf de helling af. Weer jong. De commercial is prachtig en giftig tegelijk. Juist de boodschap dat je alle spullen van de wereld per onmiddellijk moet kunnen bezitten – die mentaliteit van hebben, graaien, plunderen; van oorlog om olie te pompen – precies dat hebberige denken heeft geleid tot een generatie kinderen die sleetje rijden tot voor kort alleen nog kende van tv-commericals. We kregen even een landschap terug waaruit we onszelf hadden verbannen. (...) Sneeuw vertelt dat de wereld anders kan zijn. We can change. Misschien was ik daarom zo belachelijk blij deze week. Sneeuwbolletjes werken alleen als je ze een keer in het origineel hebt gezien, een hele generatie weet weer wat het is, wat er op spel staat. Blijf die gedachte opschudden: dat je wakker kunt worden in een geheel nieuwe wereld." #sneeuw #commercie #hectiek #afgelasting #opschudden #pandemie #corona #vogelgriep

Had u ze nog in de kast staan? Die bezem? Die sneeuwschep? Die sneeuwschuiver? Dikke kans dat ze bij de laatste verhuizing of opruimbeurt uit huis zijn verdwenen. Want waarom zou je ze laten staan? In de jaren tachtig van de vorige eeuw was sneeuw nog gewoon: in vijf van die tien jaren lag er meer dan tien dagen een sneeuwdek. In de periode 2010-2013 viel er ook aardig wat. Daarna bleef het bij af en toe een dagje wit. Nauwelijks genoeg voor een kleine sneeuwpop. Dit jaar viel er wel veel sneeuw. Bezem, schep en schuiver zouden goed van pas zijn gekomen. Was het niet om de eigen stoep sneeuwvrij te maken, dan toch die van de buren die niet goed meer ter been zijn. Schaft u een schep of een schuiver aan? Wat op huishoudelijk niveau speelt, speelt bij diensten, instanties en bedrijven ook. Hoeveel strooizout moet er ingekocht als winters met sneeuw, ijzel en ijs zeldzaam zijn en het misschien beter is om je als gemeente voor te bereiden op hoosbuien of langdurige hitte? Hoeveel antivries moet KLM aanschaffen voor haar vliegtuigen als de kans op een strenge winter klein is? Hoeveel wissels moet ProRail dan verwarmen? Hoeveel mensen zetten NS, Schiphol en KLM dan in om gestrande reizigers te helpen? Breder geformuleerd: probeer je de nadelige gevolgen van bijzonder weer zo veel mogelijk te beperken of neem je de nadelen ervan een paar dagen voor lief? ProRail heeft voor dat laatste gekozen. Het is mogelijk om het spoor sneeuw- en winterbestendiger te maken. Maar volgens de spoorwegbeheerder is dat erg duur en is het beter te investeren in maatregelen waardoor het treinverkeer op normale dagen soepeler verloopt. Die keuze is alleszins verdedigbaar. Dat het treinverkeer deze week danig in de war raakte, kwam overigens deels door een IT-storing en gaslekkages bij Amsterdam. Dat dat tijdens stevige sneeuwbuien geschiedde, is pech. Rijkswaterstaat, veel gemeenten en provincies hebben hun werk door de bank genomen goed gedaan. Al zullen er gemeenten zijn die deze zomer meer strooizout inkopen dan ze het afgelopen jaar hebben gedaan. Een uitzondering is er ook. Op Schiphol strandden veel reizigers. Zij werden vaak niet geholpen en aan hun lot overgelaten, met lange wachttijden tot gevolg. Gestrande reizigers, op zoek naar hun koffer en informatie, hadden de grootste moeite om KLM-personeel aan de lijn te krijgen – als dat al lukte. Schiphol en KLM, die toch vaker in lastige omstandigheden moeten functioneren – stormen, hoosbuien, stakingen, vertragingen van vliegtuigen elders – schoten danig tekort. Hoog tijd voor beide directies om te bezien hoe dat beter kan. Denk ik intussen na over de aanschaf van een sneeuwschuif en een snowboard... 😉 (Bron: Trouw - https://lnkd.in/ekz3EjGj) #sneeuw #Schiphol #chaos #ijsvrij #strooizout #boarden #sneeuwpret #sneeuwschuiver #ProRail

Had u ze nog in de kast staan? Die bezem? Die sneeuwschep? Die sneeuwschuiver? Dikke kans dat ze bij de laatste verhuizing of opruimbeurt uit huis zijn verdwenen. Want waarom zou je ze laten staan? In de jaren tachtig van de vorige eeuw was sneeuw nog gewoon: in vijf van die tien jaren lag er meer dan tien dagen een sneeuwdek. In de periode 2010-2013 viel er ook aardig wat. Daarna bleef het bij af en toe een dagje wit. Nauwelijks genoeg voor een kleine sneeuwpop. Dit jaar viel er wel veel sneeuw. Bezem, schep en schuiver zouden goed van pas zijn gekomen. Was het niet om de eigen stoep sneeuwvrij te maken, dan toch die van de buren die niet goed meer ter been zijn. Schaft u een schep of een schuiver aan? Wat op huishoudelijk niveau speelt, speelt bij diensten, instanties en bedrijven ook. Hoeveel strooizout moet er ingekocht als winters met sneeuw, ijzel en ijs zeldzaam zijn en het misschien beter is om je als gemeente voor te bereiden op hoosbuien of langdurige hitte? Hoeveel antivries moet KLM aanschaffen voor haar vliegtuigen als de kans op een strenge winter klein is? Hoeveel wissels moet ProRail dan verwarmen? Hoeveel mensen zetten NS, Schiphol en KLM dan in om gestrande reizigers te helpen? Breder geformuleerd: probeer je de nadelige gevolgen van bijzonder weer zo veel mogelijk te beperken of neem je de nadelen ervan een paar dagen voor lief? ProRail heeft voor dat laatste gekozen. Het is mogelijk om het spoor sneeuw- en winterbestendiger te maken. Maar volgens de spoorwegbeheerder is dat erg duur en is het beter te investeren in maatregelen waardoor het treinverkeer op normale dagen soepeler verloopt. Die keuze is alleszins verdedigbaar. Dat het treinverkeer deze week danig in de war raakte, kwam overigens deels door een IT-storing en gaslekkages bij Amsterdam. Dat dat tijdens stevige sneeuwbuien geschiedde, is pech. Rijkswaterstaat, veel gemeenten en provincies hebben hun werk door de bank genomen goed gedaan. Al zullen er gemeenten zijn die deze zomer meer strooizout inkopen dan ze het afgelopen jaar hebben gedaan. Een uitzondering is er ook. Op Schiphol strandden veel reizigers. Zij werden vaak niet geholpen en aan hun lot overgelaten, met lange wachttijden tot gevolg. Gestrande reizigers, op zoek naar hun koffer en informatie, hadden de grootste moeite om KLM-personeel aan de lijn te krijgen – als dat al lukte. Schiphol en KLM, die toch vaker in lastige omstandigheden moeten functioneren – stormen, hoosbuien, stakingen, vertragingen van vliegtuigen elders – schoten danig tekort. Hoog tijd voor beide directies om te bezien hoe dat beter kan. Denk ik intussen na over de aanschaf van een sneeuwschuif en een snowboard... 😉 (Bron: Trouw - https://lnkd.in/ekz3EjGj) #sneeuw #Schiphol #chaos #ijsvrij #strooizout #boarden #sneeuwpret #sneeuwschuiver #ProRail

Waarom willen we toch zo graag een Witte Kerst? Als de sneeuw van de afgelopen dagen 1,5 week eerder was gevallen, zou niemand daar blij mee zijn geweest. Mensen zouden urenlang in de file staan om op bezoek te gaan bij familieleden die gefrustreerd hun met zorg geprepareerde Kerstdiner zouden zien verpieteren. Kerstmarkten zouden gemeden worden als de pest. Winkels zouden hun deuren sluiten en hun opgetaste kerstartikelen als gederfde inkomsten afboeken. En de pakketten waarmee wij tegenwoordig het gros van alle kerstcadeaus laten bezorgen, zouden niet op tijd geleverd worden. Tekenend voor Nederland Klaagland was de kop van een nieuwbericht van de NOS afgelopen vrijdag: "Waardoor sneeuwt het nu zo veel, en blijft dat nog lang doorgaan?" We zijn een land vol zeurpieten, zuurpruimen en steen-en-been-klagers. Dan is er te veel sneeuw, dan is het te warm, dan valt er te weinig regen en dan is het te bewolkt. Waarom volgt de natuur niet gewoon de seizoenen in 4 precies afgemeten kwartalen? Waarom kan de natuur zich niet houden aan de door ons afgepaste hoeveelheden neerslag, zon, wind en temperatuur? En waarom stappen mensen die makkelijk thuis hadden kunnen werken massaal in de auto, terwijl ze op onze klompen konden aanvoelen dat het een horrorspits zou worden met bijna 700 kilometer als triest hoogtepunt? En dan die obligate reportages langs de snelweg, op het station en op het vliegveld. Nee, het staat nog steeds vast. Nee, de trein gaat nog niet. Ja, onze vlucht is gecanceld. Of die onzinnige vragen van journalisten: "Wat is uw mening over de weerssituatie?", "Wacht u al lang?", "Komt u nog thuis?". Niemand heeft het meer over de lopende formatie. Geen enkele talkshow behandeld nog de Israëlische genocide in Gaza. Het debat over de ellende rond de jaarwisseling is verstomd. Alleen Trump weet met zijn ontvoeringsactie van een zittende president het nieuws en zelfs de Tweede Kamer te behalen. Al het andere nieuws is ondergesneeuwd. Ja, al die sneeuw is vervelend voor alle mensen die niet thuis kunnen werken. Gevaarlijk voor ouderen omdat valgevaar op de loer ligt. Ellendig voor hen die naar een begrafenis of een bruiloft willen. En mensonterend ook voor daklozen. De sneeuw is echter slechts schone schijn. Als het eenmaal weer gesmolten is, komen alle problemen in dit land weer tevoorschijn. #sneeuw #nieuws #journaal #WitteKerst #NederlandKlaagland

Waarom willen we toch zo graag een Witte Kerst? Als de sneeuw van de afgelopen dagen 1,5 week eerder was gevallen, zou niemand daar blij mee zijn geweest. Mensen zouden urenlang in de file staan om op bezoek te gaan bij familieleden die gefrustreerd hun met zorg geprepareerde Kerstdiner zouden zien verpieteren. Kerstmarkten zouden gemeden worden als de pest. Winkels zouden hun deuren sluiten en hun opgetaste kerstartikelen als gederfde inkomsten afboeken. En de pakketten waarmee wij tegenwoordig het gros van alle kerstcadeaus laten bezorgen, zouden niet op tijd geleverd worden. Tekenend voor Nederland Klaagland was de kop van een nieuwbericht van de NOS afgelopen vrijdag: "Waardoor sneeuwt het nu zo veel, en blijft dat nog lang doorgaan?" We zijn een land vol zeurpieten, zuurpruimen en steen-en-been-klagers. Dan is er te veel sneeuw, dan is het te warm, dan valt er te weinig regen en dan is het te bewolkt. Waarom volgt de natuur niet gewoon de seizoenen in 4 precies afgemeten kwartalen? Waarom kan de natuur zich niet houden aan de door ons afgepaste hoeveelheden neerslag, zon, wind en temperatuur? En waarom stappen mensen die makkelijk thuis hadden kunnen werken massaal in de auto, terwijl ze op onze klompen konden aanvoelen dat het een horrorspits zou worden met bijna 700 kilometer als triest hoogtepunt? En dan die obligate reportages langs de snelweg, op het station en op het vliegveld. Nee, het staat nog steeds vast. Nee, de trein gaat nog niet. Ja, onze vlucht is gecanceld. Of die onzinnige vragen van journalisten: "Wat is uw mening over de weerssituatie?", "Wacht u al lang?", "Komt u nog thuis?". Niemand heeft het meer over de lopende formatie. Geen enkele talkshow behandeld nog de Israëlische genocide in Gaza. Het debat over de ellende rond de jaarwisseling is verstomd. Alleen Trump weet met zijn ontvoeringsactie van een zittende president het nieuws en zelfs de Tweede Kamer te behalen. Al het andere nieuws is ondergesneeuwd. Ja, al die sneeuw is vervelend voor alle mensen die niet thuis kunnen werken. Gevaarlijk voor ouderen omdat valgevaar op de loer ligt. Ellendig voor hen die naar een begrafenis of een bruiloft willen. En mensonterend ook voor daklozen. De sneeuw is echter slechts schone schijn. Als het eenmaal weer gesmolten is, komen alle problemen in dit land weer tevoorschijn. #sneeuw #nieuws #journaal #WitteKerst #NederlandKlaagland